Dwa tygodnie w Europie i moje ciało poczuło się lepiej. To nie był odpoczynek.

Za każdym razem, kiedy spędzam parę tygodni w Europie, dzieje się to samo. Gdzieś pod koniec pierwszego tygodnia zauważam, że czuję się lepiej. Nie boli mnie brzuch. Nie mam wzdęć po każdym posiłku. Mam jaśniejszą głowę. Mam więcej energii.

Najprostsza odpowiedź byłaby taka, że jestem na urlopie i odpoczywam, ale wcale nie odpoczywam. Wakacje są męczące. Wstajesz wcześnie, cały dzień jesteś w ruchu, co kilka nocy śpisz w innym łóżku. Tam rzeczywiście dużo więcej chodzę i na pewno to pomaga. Ale to nie to zmienia moje samopoczucie.

Chodzi o jedzenie.

Mój brzuch ciągle mi to mówi

Straciłem rachubę, ile razy mój żołądek odrzucił amerykańskie jedzenie. Mówię o normalnym jedzeniu z normalnego sklepu czy restauracji, nie o podejrzanym burrito ze stacji benzynowej. Ból brzucha, wzdęcia, mgła mózgowa, uczucie ciężkości i zmęczenia bez powodu. A potem jadę do Europy, codziennie jem chleb, makaron, ser i desery, często więcej niż w domu, i czuję się dobrze. Mnie to niepokoi i uważam, że powinno niepokoić każdego.

To nie jest to samo jedzenie

Nawet te same produkty nie są takie same. Niektóre składniki dozwolone w Stanach w Europie w ogóle nie są dopuszczone. Bromian potasu, dodawany do części amerykańskiego chleba, jest tam zakazany. Azodikarbonamid, polepszacz do ciasta, którego używa się też do produkcji tworzyw piankowych, również nie jest dopuszczony w ich żywności. Sztuczne barwniki, takie jak Red 40, mają w Europie na etykiecie ostrzeżenie, że mogą wpływać na uwagę i zachowanie dzieci. W Stanach są w płatkach śniadaniowych reklamowanych dzieciom.

Firmy już robią to jedzenie bez tego wszystkiego dla klientów w Europie. Po prostu nie robią tego dla nas.

Jak oni utrzymują klientów?

Nad tym nie potrafię przejść do porządku dziennego. Jak firmy mogą sprzedawać jedzenie, po którym ludzi boli brzuch, mają wzdęcia i mgłę mózgową, i wciąż nie tracić tych wszystkich klientów? Myślę, że większość ludzi nie łączy tego, jak się czuje, z tym, co zjadła. Myślą, że takie samopoczucie to norma, a że nią nie jest, przekonujesz się dopiero wtedy, gdy wyjedziesz na dwa tygodnie i poczujesz różnicę.

Coś musi się zmienić

To niesprawiedliwe, że czyste jedzenie stało się luksusem. Jedzenie, które nie jest naszpikowane korporacyjną chemią, nie powinno kosztować więcej ani wymagać specjalnej wyprawy, żeby je znaleźć.